Zeven tips om meer sturing te geven aan je werk en leven
Hoe blijf je bij jezelf in de chaos van elke dag?
Een tip om sturing te geven aan je dag, werk en leven
Ken je dat gevoel dat je doodmoe neerploft op de bank aan het eind van de dag en bijna aan niets bent toegekomen van wat je had willen doen? Dat je dan eigenlijk ook nog de was moet en dat telefoontje, je man thuis komt en er gegeten moet worden, je nog een cadeautje in moet pakken voor een vriendin en je steeds blijft piekeren over je werk.
Als ik heel eerlijk ben is vandaag zo’n dag voor mij. Ik denk dat ik het overzicht kwijt ben, maar ik ben mijzelf kwijt. Niet voor altijd, maar wel voor heel even.
Om meer sturing te geven aan je dag, werk en leven zijn er een aantal handige tips die je kunt toepassen: wandelen, een moment van stilte inbouwen, meditatie & gebed, schrijven in een dagboek, het stellen van doelen, een prioriteitenlijst opstellen of je leven in het teken stellen van een hoger doel. Maar allemaal gaan ze over de stilte. Deze keer behandel ik de eerste: wandelen.
Een vorm van sturing
Wandelen
Stilte inbouwen kan op verschillende manieren. Wandelen, al is het maar 30 minuten per dag, geeft een vorm van rust. Door de fysieke cadans waar je je lichaam in brengt komt er als vanzelf meer rust in je hoofd en denken.
Eens zei iemand tegen mij toen ik jaren geleden een burnout had, \'ga maar wandelen\'. \'Wandelen?, dacht ik, \'waarheen?\' Ik dacht dan ziet toch iedereen dat ik zomaar aan het wandelen ben. Toen bedacht ik \'ik wandel naar de sauna; als ze me dan zien dan ziet het er niet zo raar uit’.
Ik hoop dat jij niet zo\'n horde hoeft te overwinnen als ik zelf jaren geleden. Op het moment dat ik begon met wandelen kon ik niet meer ophouden. Zeker als ik loop te piekeren is wandelen een van de manieren om heel gauw veel rust te krijgen.
Stilte
Ik was vanmiddag op bezoek bij een mevrouw die heel ziek is. In eerste instantie denk ik dan waarom ga ik op bezoek bij iemand die doodziek is terwijl alle stapels en dingen op mij wachten? Maar tijdens het gesprek weet ik het weer. Ik mag er voor haar zijn. Ik vraag wat voor werk ze heeft gedaan vroeger. Ze richt zich een beetje op, een gevoel van trots komt over haar heen en ze begint....hapert...komt op 1 functie...wacht even en weet het niet meer. 1 functie kan ze zich nog herinneren. ‘Ja’, denk ik ‘en dat is er nou over van 40 jaar werk’. Ik zeg ‘waarschijnlijk weet u het weer als ik bij de lift ben’.
Bij de lift aangekomen zie ik een stukje hangen (zonder de naam van de schrijver eronder): De stilte raakt, ze ademt en verdrijft gedachten aan de chaos tot dat alleen dezelfde stilte overblijft.
© Simone van Vuure 2010
Auteur: Simone van Vuure
| < Vorige | Volgende > |
|---|
