COACH PLAATS

Elke keer maar weer dat gevecht met zijn leidinggevende, elke suggestie wordt de kiem in gesmoord en afgedaan met een zucht en een negatieve respons. Hij wilt hier anders mee omgaan maar hoe?

Daar staat hij; onrustig en onzeker tegenover zijn leidinggevende. Ik vraag hem of hij zijn zelfgesmede zwaard wilt pakken en hoe het zwaard in zijn handen ligt. Hij geeft eerst nog aan dat het zwaard met het heft in zijn handen en de punt omhoog moet staan. Op het moment dat hij het zwaard in zijn handen heeft weet hij dat het zwaard met de punt naar beneden gericht moet zijn, rustend op de Aarde. Hij staat daar als een krijger, maar niet in de gevechtshouding.

De innerlijke krijger kent zijn krachten en gebruikt deze op een manier waarop zijn innerlijke beslistheid vorm wordt gegeven. Zijn houding straalt vastberadenheid uit, zijn vernietigende krachten kent hij als geen ander maar hij gebruikt ze in deze houding niet als dusdanig. Alleen als hij weer onbewust dat kleine jongetje wordt en om zich heen gaat slaan.

Waar de leidinggevende eerst met het hoofd geheven tegenover hem stond, zakt nu haar hoofd als hij het zwaard vasthoudt en in ruste is. Er verandert iets in de houding bij haar, van binnenuit. Ze voelt dat het niet meer nodig is om zich te verheffen boven hem; ze is nu rustig. Het is goed zo. Hij wilt zich nu omdraaien, gericht naar zijn vader, de mannen achter hem. Daar, daar hoort hij. Hij voelt tegelijkertijd dat hij de ondersteuning niet goed kan ontvangen, de bedding niet goed voelt en onbewust gaat hij ook de strijd aan met zijn vader. Hij weet zijn klus; buigen voor zijn vader en daar laten wat van zijn vader is. Ieder draagt zijn eigen steen. Hij geeft zelf aan een hulpbron nodig te hebben.

Ik leg een placemat neer met de intentie van een hulpbron en ga er zelf op staan om te kijken wat naar boven komt. Ik krijg onmiddellijk een overduidelijke vrouwelijke energie door en “zijn vrouw”. Ik zeg niets, laat hem bepalen wat zijn hulpbron is. Uit het niets zegt hij, “het is raar maar ik voel dat mijn hulpbron mijn vrouw is.” De cirkel is rond, met de hulpbron naast hem kijkt hij naar zijn vader, en als vanzelf kan hij nu buigen. Hij voelt hoe zijn lijf en houding veranderen en hoe anders het is als hij de steun van de mannenwereld daadwerkelijk tot zich kan nemen.

Hij kijkt weer naar zijn leidinggevende, hij voelt dat het anders is en dat hij nu bij zichzelf kan blijven. Zij hoeft hem nu niet meer te herinneren aan zijn klus. Hij weet nu dat hij het zwaard bewust kan hanteren. Zo neemt de Volwassene in hem het heft weer in handen en kan het Kind rusten bij de vader. Telkens als hij het Zwaard oppakt, weet hij dat hij zijn vader mist en weet hij dat hij van hem houdt.

PS. bepaalde thema’s verdwijnen nooit helemaal, je krijgt ze aangeboden in verschillende verpakkingen (de ene keer je leidinggevende, of een collega, je vrouw / man, of je vader of moeder; ze kunnen allemaal iets in jezelf  triggeren en vaak het Kind in jezelf ) en het gaat erom dat jij iets verandert in jezelf waardoor je ervaring en perceptie over het thema verandert.

De ander kun je tenslotte niet veranderen, alleen jezelf.

Herken je bovenstaande en wil je meer weten of heb je vragen? Laat hieronder je bericht achter en je krijgt zo snel mogelijk antwoord.