En als ik dan bij mijzelf kijk wordt ik wel eens moe als ik weer terug moet naar het \'alledaagse\'. Ik zou de vakantie zo graag een beetje meenemen. Waarom is het zo ingewikkeld om dat wat op vakantie zo vanzelfsprekend is, niet in te bedden in elke dag? Hoe vast blijk ik dan te zitten in de calvinistische patronen van ons land dat ik wel \'gewoon moet doen zoals iedereen\'? Ik begin mij al onbewust aan te passen voordat de vakantie goed en wel voorbij is. Ik sta alweer op tijd op omdat dat nu eenmaal zo gaat, etc.
Als ik naar mijn eigen patronen kijk en onderzoek hoe ik dit doe, dan kom ik tot de ontdekking dat angst om verbinding te verliezen mijn onderliggende drijfveer is. Ik ben zo bang om de verbinding met mensen te verliezen dat ik mijzelf maar een beetje inhoud, uit angst dat ze mij zullen afkeuren. Maar ja, als je jezelf niet ten volle laat zien, dan is het de vraag of jij wel kan worden afgekeurd.... en wie help je door jezelf kleiner te maken?
Ik ga weer \'als vanzelf\' overleven, in plaats van leven. Ik ben heel erg goed in overleven. En overleven is een mooie kunst, maar er is geen oorlog in mijn buurt. Er is overvloed. Zelfs in de crisis leven wij in overvloed. Dus wie dient het als ik ga overleven en mijzelf tekort doe? Als ik al begin met vechten voordat ik wordt aangevallen? Als ik besluit om mijzelf maar alvast bij voorbaat niet te laten zien? Ik verlies dan al het contact juist in plaats van dat ik mij verbind. In de eerste plaats verlies ik het contact met mijzelf, maar ook met de anderen. Want ik ben er niet echt.
Ik hoef alleen maar te nemen wat er gewoon domweg is. Maar dat is soms al een hele klus vind ik. Want het voedsel kan dan wel op tafel staan, maar ik heb geleerd dat je wel eerst moet weten of het wel voor jou is. En of je wel welkom bent aan tafel. En of je niet teveel neemt. en of degene waar je naast wilt gaan zitten wel op jou zit te wachten. En in onze cultuur mag je niet vragen, want \'kinderen die vragen worden overgeslagen\'. Dus hoe kom je er achter of je wel of niet mag gaan zitten, of je wel of niet de voeding mag nemen, etc etc Dus zo draai ik dan een tijdje en besluit maar weer dat overleven ook wel wat waard is..... ik red me wel alleen....
Maar kan dat de bedoeling zijn van leven??!
Mensen zijn diep van binnen volledig afhankelijk van contact en voeding van anderen. Groei ontstaat in intimiteit van contact. Dit begint al in de baarmoeder, bij de borstvoeding, het contact met de ouders. Kinderen kunnen nog zo goed hun boterham en hun bord avondeten leegeten, aangetoond is inmiddels dat de mate van echt intiem contact met ouders in de eerste jaren cruciaal is voor de groei en ontwikkeling. Zowel fysiek als geestelijk. De voedinsstoffen en bouwstoffen uit het eten worden niet goed opgenomen als het kind niet voldoende in conact is met mensen, fysiek en emotioneel. En hoe graag we soms ook anders zouden willen, dit is niet beperkt tot de eerste jaren. En dat weet iedereen onbewust ook wel.
Je leert het meeste van die leraar waar jij je zo door gezien voelde. Die leraar die zoveel aandacht had voor jou als mens. Waarschijnlijk kon hij ook goed uitleggen, maar door het contact ontstaat er een opening waarmee je graag zijn vak wilt leren. Natuurlijk spelen talent en interesse een grote rol. Tegelijk is het ook -en zelfs dan- van belang dat de begeleider vanuit echt contact jou als mens begeleidt. Alleen dan kan je je talent ten volle ontplooien. Mensen hebben het nodig om te delen wat er in hen leeft. Om iets \'achter\' te laten. Om gezien te zijn voor wie ze werkelijk waren. Om te weten dat ze een plek hebben in het Grote Geheel. Mensen willen in elk geval op waarde geschat worden in de ogen van anderen.
De zomervakantie is voor mij zo\'n mooie periode, omdat er dan weer even in een lager tempo geleefd wordt. Ook als ik doorwerk als anderen vakantie hebben, is er meer rust. Ik kan weer wat makkelijker tot mezelf komen, en wat beter overzien waar het nou eigenlijk allemaal over gaat. Mijn eigen ritme wordt weer hoorbaar in het geheel. Even word ik weer herinnerd aan mijn eigen verlangens, mijn eigen behoeften. Mijn bezieling wordt wakker. Mijn dromen komen weer boven.
Ik was dit jaar in Ecolonie in Frankrijk. Een prachtige plek, waar het leven zich voltrekt in harmonie, bezieling en rust. Niet dat het er altijd rustig is, soms is het een drukte van belang. Maar er is een innerlijke rust voelbaar, van waaruit geleefd wordt. In verbinding met elkaar, met de natuur en met het Grote Geheel. Ik voel mij daar erg thuis. Het was heerlijk om weer even in die sfeer te zijn. Tegelijk is mijn leven niet daar. Het is voor mij van belang dat ik dat wat ik daar vindt, in mijn dagelijks leven integreer, zodat ik vanuit die plek kan blijven werken.
Ik heb dit jaar een mala (Indiase kralenketting) mee naar huis genomen die ik gebruik om mantras mee te zingen. En als ik die mala vastheb, dan ben ik weer even in Ecolonie. Dan kan ik weer voelen hoe mijn eigen ritme is, en kan ik weer volledig met mijn eigen kern in contact komen.
Op Ecolonie begint en eindigt elke dag met een mantra. Na de yoga \'sochtends was het mantra: Om mani padme hum
Deze mantra is een groet aan de parel in jezelf.
De dag eindigt op Ecolonie met: dhanyavad dhanyavad dhanyavad ananda
Dankbaarheid zegening en gelukzaligheid.
Het is mooi om zo\'n ritueel van het openlijk begroeten van mijn eigen kern en het openlijk uitspreken van mijn dankbaarheid dagelijks te doen. Om er een vaste plek aan te geven in het ritme van mijn dag. Zingen is voor mij een helende manier om in mijn eigen kracht te komen. Juist het zingen van woorden die mij herinneren aan mijn kern en mijn dankbaarheid, geven mij vervulling en verzachten mijn hart. Ik voel mij dan weer volledig in verbinding met het Grote Geheel. En dan kan ik er ook weer vanuit die verbinding zijn voor anderen!
De zomervakantie is weliswaar voorbij, de zomer natuurlijk nog niet! Ik kijk uit naar nog een paar hele mooie dagen, met wellicht mooie avonden in de zon aan het water.
Een hartverwarmende zomergroet,
Suze
www.aandekeukentafel.info
Auteur: Suze Maclaine Pont
| < Vorige | Volgende > |
|---|
