COACH PLAATS

De startplaats voor Het Nieuwe Coachen

    Banner
Home Over Coaching Artikelen van Coaches

Artikelen van Coaches

Hoe blijf ik vrij?

Hoe blijf ik vrij?
2 tips om bij jezelf te blijven in moeilijke situaties
 
 
Moeilijke situaties
Er zijn allerlei situaties waardoor je je rot kunt voelen. Situaties die je nachten wakker kunnen houden en waar je over blijft piekeren. Een ruzie met een collega, het gedrag van je collega, je vervelende manager, je bemoeizuchtige (schoon)moeder, een partner die je niet als steunend ervaart.
 
Het is dan zo makkelijk om je rot te blijven voelen, je te laten leiden door de situatie en deze in je hoofd groter te maken. Misschien ken je het wel van jezelf dat je het er dan over gaat hebben met vrienden. Zelf heb ik wel die neiging. Ik heb het er steeds weer over in de hoop dat het dan opgelost wordt en dat ik gelijk heb en de ander moet ophouden met zijn gedrag. Maar het lost niets op.
 
Vrij blijven
Maar dit hoeft niet. Het is mogelijk vrij te blijven. Het is mogelijk je goed te voelen in welke situatie dan ook.
 
Verstrikt zitten
Als je in zo’n situatie zit van je rot voelen zit je in de val. Een hele grote. Je denkt dat de situatie bepalend is voor hoe je je voelt. Je denkt dat als er een vervelende situatie
(A) is je je daar door rot voelt (B). Dat A zorgt voor B. Je voelt een diepe neiging om naar de situatie te blijven kijken en deze te willen veranderen: “Had ik maar een andere baas”
 
Ik moet zeggen dat ik hier niet vrij van ben. Piekeren, nachten wakker liggen, klagen en een diepe neiging om te roddelen ken ik heel goed. Het helpt mij niet, heeft het nooit gedaan. Maar wat is het heerlijk om af te geven en samen met een vriendin te kunnen besluiten hoe verkeerd de ander het heeft gedaan.
 
Hoe blijf je vrij?
Hoe zorg je dat je in alles wat er gebeurt niet in een moeras van je rot voelen terecht komt? Dit zijn twee sleutels:
  1. je gedachten veranderen
  2. waarderen
 
Je gedachten veranderen.
Je denkt dat je je rot voelt door de situatie. Dat A, de situatie, voor B, je rot voelen, zorgt. Maar je voelt je niet rot door A, de situatie, maar door C, je gedachten over de situatie. En die kan je veranderen. Als je wordt ontslagen kan je denken: oh, wat erg, ik ben al zo oud, waar vind ik ooit nog werk? Helpen die gedachten je om je goed te voelen? Nee. Helpen ze je om een andere baan te vinden? Nee. Is het waar? Nee. Je kan ook denken: Oh jee, wat nu? Ok, laat ik eens gaan praten met mijn vrienden in mijn eigen vakgebied. Misschien hebben zij wel een goede tip voor mij. Of  je denkt: Oh jee, wat nu? Misschien is dit wel een goede gelegenheid om mijn droom over een eigen gastenverblijf te verwezenlijken. Helpen deze gedachten je om je goed te voelen? Ja. Helpen deze gedachten je om gericht te zijn op nieuw werk en de kans te vergroten dat je dit krijgt? Ja.
 
Waarderen
Gedachten denken van waardering is de snelste manier om je goed te voelen. Alles wat je aandacht geeft groeit. Je hebt op ieder moment de keus om gedachten te denken van waardering of het tegenovergestelde. Als je begint met waarderen zal dat gevoel sterker worden en zal de situatie zich makkelijker oplossen. Gewoon, omdat je er anders in staat.
 
Oefening
Schrijf elke avond in je dagboek drie punten van waardering op. Waar ben je dankbaar voor? Wat heb je mogen ontvangen vandaag? Wat heb je mogen geven?
 
Simone van Vuure    © 2010
Lees meer...
 

De behoefte scan

In deze scan wordt in gegaan op de behoefte van de mens. En dan met name de 6 belangrijkste. - zekerheid - afwisseling - erkenning - liefde, contact - geven - groeien
In deze scan wordt in gegaan op de behoefte van de mens. En dan met name de 6 belangrijkste. - zekerheid - afwisseling - erkenning - liefde, contact - geven - groeien   De kracht van deze techniek ligt hem in het feit dat in een simpele scan snel en duidelijk wordt gemaakt waar de kernbehoeftes van de coachee ligt. Door het invullen van 10 vragen in elke behoefte wordt voor de coachee duidelijk wat zijn overtuigingen, behoefte, tekortkomingen zijn in... dit gebied van de behoefte.

Daarmee wordt dus ook snel duidelijk wat de coachee ervan weerhoudt om deze behoefte verder op te vullen of te minderen en gelijkertijd hoe de behoeftes met elkaar in balans liggen.

Als voorbeeld had ik laatst een coachee die voor zichzelf zoveel zekerheid had opgebouwd dat zijn leven toch eigenlijk wel behoorlijk saaie was geworden. Ook kwam duidelijk naar voren in de scan waarom hij dit had gedaan. Hij kreeg daardoor de juiste focus om zich op dat punt te gaan richten.

Een ander voorbeeld is van een autoverkoper die op het eerste gezicht zijn leven aardig voor elkaar heeft.Prima balans tussen zekerheid en afwisseling in zijn leven, liefdevolle relatie, veel vrienden, erkenning voor wat hij deed en bereikt had, veel mogelijkheid om te groeien in alle gebieden. Maar toch leefde hij al jaren lang met een behoefte die voor hem niet duidelijk was. Geven: Hij had duidelijk het inzicht na het maken van de scan dat zijn behoefte om te geven op een erg laag pitje stond. Ook op deze behoefte heeft hij onderzoek gedaan en met het resultaat dat hij meer van zichzelf kon gaan geven en daardoor zijn leven meer betekenis gaf.

 

Ik zie deze behoefte scan als een techniek om gemakkelijk en snel bij mensen vast te stellen waar hun probleem of pijn ligt. Waar mensen tekort van komen of waar mensen te veel van krijgen. Het zet mensen ook heel duidelijk aan tot de vragen als:

- waarom doe ik wat ik doe

- waar is mij leven opgebaseerd

- waar kom ik nog te kort in het leven.

- wat mis ik

 

Door deze scan te maken is het ook gemakkelijk om vast te stellen hoe je met iemand aan de slag wilt en wat je wilt behandelen omdat je snel en eenvoudig bij de kern van het probleem zit.

Als iemand sociale faalangst heeft zal dit snel naar voren komen onder liefde en contact, als iemand niet meer gelukkig op zijn werk is dan welke behoefte is het dat hij mist, als iemand niet weet wat zijn passie en drive is weet hij waarschijnlijk niet wat hij wilt geven en dus kan hij ook niet groeien, als iemand geluk uit marialistische dingen haalt dan zoekt hij hoogstwaarschijnlijk te veel naar erkenning, als iemand de angst heeft voor afwijzing wat er vaak tegenkomt.

 

Graag zou ik eens de mening van andere willen weten hierover!

 

Bedenk als coach maar welke problemen jij vaak tegenkomt in je praktijk en kijk of je die op een creatieve manier kan onderverdelen in 1 van de 6 gebieden

Lees meer...

De Innerlijke Krijger

De innerlijke krijger

augustus 11, 2010 Door denieuwe30er

Elke keer maar weer dat gevecht met zijn leidinggevende, elke suggestie wordt de kiem in gesmoord en afgedaan met een zucht en een negatieve respons. Hij wilt hier anders mee omgaan maar hoe?

Daar staat hij; onrustig en onzeker tegenover zijn leidinggevende. Ik vraag hem of hij zijn zelfgesmede zwaard wilt pakken en hoe het zwaard in zijn handen ligt. Hij geeft eerst nog aan dat het zwaard met het heft in zijn handen en de punt omhoog moet staan. Op het moment dat hij het zwaard in zijn handen heeft weet hij dat het zwaard met de punt naar beneden gericht moet zijn, rustend op de Aarde. Hij staat daar als een krijger, maar niet in de gevechtshouding.

De innerlijke krijger kent zijn krachten en gebruikt deze op een manier waarop zijn innerlijke beslistheid vorm wordt gegeven. Zijn houding straalt vastberadenheid uit, zijn vernietigende krachten kent hij als geen ander maar hij gebruikt ze in deze houding niet als dusdanig. Alleen als hij weer onbewust dat kleine jongetje wordt en om zich heen gaat slaan.

Waar de leidinggevende eerst met het hoofd geheven tegenover hem stond, zakt nu haar hoofd als hij het zwaard vasthoudt en in ruste is. Er verandert iets in de houding bij haar, van binnenuit. Ze voelt dat het niet meer nodig is om zich te verheffen boven hem; ze is nu rustig. Het is goed zo. Hij wilt zich nu omdraaien, gericht naar zijn vader, de mannen achter hem. Daar, daar hoort hij. Hij voelt tegelijkertijd dat hij de ondersteuning niet goed kan ontvangen, de bedding niet goed voelt en onbewust gaat hij ook de strijd aan met zijn vader. Hij weet zijn klus; buigen voor zijn vader en daar laten wat van zijn vader is. Ieder draagt zijn eigen steen. Hij geeft zelf aan een hulpbron nodig te hebben.

Ik leg een placemat neer met de intentie van een hulpbron en ga er zelf op staan om te kijken wat naar boven komt. Ik krijg onmiddellijk een overduidelijke vrouwelijke energie door en “zijn vrouw”. Ik zeg niets, laat hem bepalen wat zijn hulpbron is. Uit het niets zegt hij, “het is raar maar ik voel dat mijn hulpbron mijn vrouw is.” De cirkel is rond, met de hulpbron naast hem kijkt hij naar zijn vader, en als vanzelf kan hij nu buigen. Hij voelt hoe zijn lijf en houding veranderen en hoe anders het is als hij de steun van de mannenwereld daadwerkelijk tot zich kan nemen.

Hij kijkt weer naar zijn leidinggevende, hij voelt dat het anders is en dat hij nu bij zichzelf kan blijven. Zij hoeft hem nu niet meer te herinneren aan zijn klus. Hij weet nu dat hij het zwaard bewust kan hanteren. Zo neemt de Volwassene in hem het heft weer in handen en kan het Kind rusten bij de vader. Telkens als hij het Zwaard oppakt, weet hij dat hij zijn vader mist en weet hij dat hij van hem houdt.

PS. bepaalde thema’s verdwijnen nooit helemaal, je krijgt ze aangeboden in verschillende verpakkingen (de ene keer je leidinggevende, of een collega, je vrouw / man, of je vader of moeder; ze kunnen allemaal iets in jezelf  triggeren en vaak het Kind in jezelf ) en het gaat erom dat jij iets verandert in jezelf waardoor je ervaring en perceptie over het thema verandert.

De ander kun je tenslotte niet veranderen, alleen jezelf.

Herken je bovenstaande en wil je meer weten of heb je vragen? Laat hieronder je bericht achter en je krijgt zo snel mogelijk antwoord.

Lees meer...

"Hoef niet te kiezen"

“Hoef niet te kiezen!” , riep mijn 3 jarig zoontje na het uitruimen van de speelgoedkast.

Tja, daar sta je dan als moeder en 30\'er coach, de nieuwe generatie met keuzeproblemen in de dop is al weer geboren. En het is grappig dat veel mensen, en niet alleen dertigers, hetzelfde reageren.

We willen meer en meer, terwijl uit onderzoek blijkt dat een keuze uit gemiddeld 6 producten veel meer tevredenheid genereert dan wanneer je kunt kiezen uit zeg maar 30 producten.

Met de laatste blijf je altijd het gevoel hebben misschien iets te zijn misgelopen of dat je huidige keuze misschien toch niet de juiste was.

 

Hoe bewust maak jij keuzes? Weet jij wat je echt wilt en nodig hebt? Wie ben je zonder andermans bevestiging, goedkeuring of schouderklopje? Heb jij een (levens)doel? Hoe geef je daar invulling aan zonder je autonomie te verliezen?

 

Wat betekent het om autonoom te handelen?

Niet meer (onbewust) handelen, voelen en denken naar wie de ander wilt dat jij bent.

 

Aanpassen doen we allemaal in meer of mindere mate. Er leuk uitzien voor een ander om een bepaalde indruk te maken, een bepaald beeld creëren om een goede indruk achter te laten, erbij te horen, anderen willen overtuigen of juist uit contact gaan.

Het verkrijgen van statussymbolen; van hebbedingen tot het ambiëren van een hogere of betere functie.

Als je jezelf helemaal zou \'strippen\' van alle maskers, wie ben je dan eigenlijk werkelijk? Voor wie en wat doe je het allemaal?

 

  1. Bewustzijn

Wat gebeurd er van binnen bij je wanneer je gebombardeerd wordt door al die prikkels van buitenaf? Hoe reageer je hierop? Reclame en spam werken natuurlijk niet voor niets, allemaal gericht om ons te manipuleren dingen te kopen die we in veel gevallen niet echt nodig hebben.

Maar ook in de omgang met anderen kunnen we verleid worden om ons aan te passen, om in de verdediging te gaan of in de aanval. Wees bewust van de rollen die je speelt. Leer bewust verschillende posities te hanteren; bij jezelf blijven en bewust zijn van jouw innerlijke reacties, in staat zijn je in de ander te verplaatsen of de helicopterview aannemen zodat je afstand kan nemen en de situatie kan overzien.

 

  1. Spontaniteit

Hoe doe jij dat in een ontmoeting? Maak je jezelf klein, of juist groter? Of misschien ben je een flapuit of hou je je juist in.

Autonoom zijn betekent hier bewust kiezen welke ervaringen je met wie wilt delen. Als je de ontmoeting aangaat heb dan de overtuiging dat jij én de ander ok is.

 

  1. Intimiteit

In hoeverre laat jij jezelf echt zien in de omgang met andere mensen? Investeer je kwetsbaarheid! Het vereist moed om het risico te nemen dat de ander je misschien afwijst of veroordeelt. Maar als beide partijen open zijn in de ontmoeting, krijg je de kans jouw waarde en die van de ander te ontdekken. Voel je niet afgewezen of persoonlijk aangevallen als de ander niet open en kwetsbaar kan zijn.

 

  1. Integratie

In de kern zijn we sociale wezens en afhankelijk van onze omgeving; zonder aanraking overleef je het eenvoudigweg niet. Tegelijkertijd ben je als individu ook autonoom. Deze paradox geeft het maken van keuzes een extra uitdaging. Hoe blijf je autonoom rekening houdend met je omgeving?

Wanneer je als een kameleon door het leven gaat en je constant aanpast aan de omgeving, zal je eigenwaarde ook afhankelijk zijn van wat de ander denkt en leef je nooit je eigen leven.

Leer je schaduwkanten kennen. Accepteer en integreer deze zodat je geen masker meer hoeft op te doen, dit bevordert tevens je authenticiteit.

 

  1. Zingeving

Dit is het spirituele aspect van autonomie. Ben je intrinsiek gemotiveerd? Of denk je wel is \'waar doe ik het allemaal voor?\' Wat brengt jou bezieling in het leven? Volg jij je interne kompas, wetende van binnenuit waar je heen gaat? Zorg dat je een visie hebt en een doel. KUZ: Ken U Zelf: jouw waarden, toekomstverwachtingen, jouw wereldbeeld, mensbeeld en zelfbeeld, wees bewust van hoe jij je levenservaringen omgezet hebt in levenswijsheid.

 

Vragen of opmerkingen naar aanleiding van bovenstaande? Reageer gerust of neem contact op via info@denieuwe30er.nl.

 

Bronnen: Nestgeuren - Piet Weisfelt, Loopbaanzelfsturing – Hoogendijk , E. Berne, Passe-Partout – Wibe Veenbaas.

Lees meer...

Recensie Het succes van online coaching

 In het Tijdschrift voor coaching verscheen onderstaande recensie van het boek  (Spectrum 2007)

Recensie van Het succes van online coaching in het Tijdschrift voor Coaching

Wat een lekker leesbaar boek: Het succes van online coaching. De schrijfstijl is helder en to the point. Geen veelvuldig gebruik van voor de leek vaak wat lastige vaktaal, maar een begrijpelijk en no-nonsense geschreven handleiding over, zo kopt de titel al, het succes van online coaching. En… het is meer dan een boek louter over het succes ervan.

In acht hoofdstukken wordt ingegaan op een veelheid met online coaching samenhangende onderwerpen waarbij in het eerste hoofdstuk stilgestaan wordt bij de inhoud van coaching via e-mail. Wat zijn nu eigenlijk de voordelen? Hoe is het ontstaan en wat is het wetenschappelijke bewijs van het succes van deze vorm van therapie en coaching?
In het tweede hoofdstuk is de cliënt het vertrekpunt. Stel, je wilt starten met een traject waarbij je via e-mail gecoacht wordt. Hoe pak je dit dan aan? Mirjam legt in dit deel ook weer in heldere bewoordingen uit hoe een dergelijk coachtraject eruit kan zien. In deel drie staat de werkgever centraal. Je bent werkgever en kiest voor online coaching, kopt dit hoofdstuk dan ook. Het daarop volgende onderwerp is: Je bent online coach. Hier vind je informatie over het beroep, de discipline van online coaching. Je moet het doen met geschreven taal; hoe ga je hiermee om? Wat is het verschil met face to face coaching en hoe geeft je de relatie gestalte wanneer je iemand niet in levende lijve ontmoet?
In het vijfde hoofdstuk staat het onderwerp meditatie centraal. De term mindfulness valt hierbij veelvuldig en de auteur legt uit wat het verband is tussen online coaching en meditatie. Oefening is hierbij essentieel. Gedrag en gevoel zijn zeker te bewerken, maar actie is aangewezen om in de hersenen nieuwe patronen te kunnen vormen.

Hoofdstuk zes behandelt de vier fasen van online coaching, waarbij de link wordt gelegd met het pad van Boeddha en de vier fasen op zijn pad naar wijsheid. Wat je in dit deel vindt is uiteindelijk een routing, een raamwerk voor een mogelijk traject. In het daarop volgende deel worden diverse casussen uitgebreid besproken. In hoofdstuk acht licht de auteur toe wat de zogenaamde contra indicaties zijn van online coaching. Het aanpakken van alcohol- of drugsgebruik bijvoorbeeld, lenen zich niet voor deze methodiek.
In de literatuurlijst zijn een interessante hoeveelheid boeken opgenomen. Mindfulness, RET, gedragstherapie, psychoanalyse. Je vindt het hier allemaal terug. Mirjam geeft iedereen die interesse heeft in deze snel groeiende tak van coaching, of je nu coach, opdrachtgever of cliënt bent, met dit werk beslist een duidelijke en boeiende leidraad in handen. (Audrey de Jong)

 

Lees meer...

PrezZENteren; een radicaal andere aanpak!

 "Boeiend presenteren is de moed hebben om niet te

weten wat je gaat zeggen"

De PreZENteren-methode is ontstaan als antwoord op de vele gekunstelde en saaie

presentaties die ik heb gezien van mensen die hun spreekangst niet werkelijk willen

aangaan. Er is niets interessanter dan een presentator die zijn veiligheid vindt IN het

contact i.p.v. uit het contact."


Lees meer...

Hoe blijf je bij jezelf in de chaos van elke dag?

 Zeven tips om meer sturing te geven aan je werk en leven


Hoe blijf je bij jezelf in de chaos van elke dag?
Een tip om sturing te geven aan je dag, werk en leven
 
Ken je dat gevoel dat je doodmoe neerploft op de bank aan het eind van de dag en bijna aan niets bent toegekomen van wat je had willen doen? Dat je dan eigenlijk ook nog de was moet en dat telefoontje, je man thuis komt en er gegeten moet worden, je nog een cadeautje in moet pakken voor een vriendin en je steeds blijft piekeren over je werk.
 
Als ik heel eerlijk ben is vandaag zo’n dag voor mij. Ik denk dat ik het overzicht kwijt ben, maar ik ben mijzelf kwijt. Niet voor altijd, maar wel voor heel even.
 
Om meer sturing te geven aan je dag, werk en leven zijn er een aantal handige tips die je kunt toepassen: wandelen, een moment van stilte inbouwen, meditatie & gebed, schrijven in een dagboek, het stellen van doelen, een prioriteitenlijst opstellen of je leven in het teken stellen van een hoger doel. Maar allemaal gaan ze over de stilte. Deze keer behandel ik de eerste: wandelen.
 
Een vorm van sturing
Wandelen
Stilte inbouwen kan op verschillende manieren. Wandelen, al is het maar 30 minuten per dag, geeft een vorm van rust. Door de fysieke cadans waar je je lichaam in brengt komt er als vanzelf meer rust in je hoofd en denken.
Eens zei iemand tegen mij toen ik jaren geleden een burnout had, \'ga maar wandelen\'. \'Wandelen?, dacht ik, \'waarheen?\' Ik dacht dan ziet toch iedereen dat ik zomaar aan het wandelen ben. Toen bedacht ik \'ik wandel naar de sauna; als ze me dan zien dan ziet het er niet zo raar uit’.
Ik hoop dat jij niet zo\'n horde hoeft te overwinnen als ik zelf jaren geleden. Op het moment dat ik begon met wandelen kon ik niet meer ophouden. Zeker als ik loop te piekeren is wandelen een van de manieren om heel gauw veel rust te krijgen.
                                              
Stilte
Ik was vanmiddag op bezoek bij een mevrouw die heel ziek is. In eerste instantie denk ik dan waarom ga ik op bezoek bij iemand die doodziek is terwijl alle stapels en dingen op mij wachten? Maar tijdens het gesprek weet ik het weer. Ik mag er voor haar zijn. Ik vraag wat voor werk ze heeft gedaan vroeger. Ze richt zich een beetje op, een gevoel van trots komt over haar heen en ze begint....hapert...komt op 1 functie...wacht even en weet het niet meer. 1 functie kan ze zich nog herinneren. ‘Ja’, denk ik ‘en dat is er nou over van 40 jaar werk’. Ik zeg ‘waarschijnlijk weet u het weer als ik bij de lift ben’.
Bij de lift aangekomen zie ik een stukje hangen (zonder de naam van de schrijver eronder): De stilte raakt, ze ademt en verdrijft gedachten aan de chaos tot dat alleen dezelfde stilte overblijft.
 
© Simone van Vuure 2010
Lees meer...

In balans

Hoe blijf ik op koers?
 
De vrouw van tegenwoordig ziet zich voor een vraagstuk geplaatst waar haar moeder haar niet bij kan helpen. Als we kijken naar de ontwikkelingen van de vrouw zien we dat zij aan het begin van de vorige eeuw kiesrecht kreeg. Een tijdje later werd ze baas in eigen buik. Maar wat heeft het haar opgeleverd? Een overvolle agenda die alle keuzes en mogelijkheden van deze tijd weergeeft. Zij heeft keuzes en mogelijkheden te over. Ze kan studeren, werken, moeder zijn en een bruisend sociaal leven erop nahouden. Veel vrouwen willen dan ook alles en dit alles voor de volle honderd procent, zonder rimpels te krijgen en met behoud van een perfect figuur. Hiermee is er een nieuwe vrouw geboren: de supervrouw! Deze supervrouw wil aan alle eisen voldoen die ingefluisterd worden door de media en haar omgeving. Zij wil alles perfect doen, maar dit gaat vaak ten koste van haarzelf.
 
Er is een eerste generatie vrouwen ontstaan, die een dreiging in haar welbevinden ondervindt. Deze hedendaagse vrouw staat bloot aan allerlei beeldvorming om haar heen en ervaart een toegenomen druk op alle fronten. Ze kiest een rol om zich aan te passen aan haar omgeving. Ze identificeert zich met deze rol om hiermee te voldoen aan wat de buitenwereld vraagt. Het gevolg hiervan is dat weken overvol zitten en alles moet worden geregeld: het huishouden, de oppas, kleren klaarleggen voor de volgende dag, stukken lezen voor de vergadering, nog even squashen met een vriendin en voorlezen aan de kinderen voor het slapen gaan. Het gaat maar door en elke dag wordt ze een beetje meer moe dan de dag ervoor. Er is geen tijd om na te denken en zichzelf af te vragen: ‘Is dit het nu’? Er is altijd stress en er is altijd tijd tekort. Wanneer kan ik nu eindelijk eens dat boek lezen (zonder me schuldig te voelen)? Als vrouw is het zo verleidelijk om zich mee te laten slepen in hoe ze denkt dat het moet, om mee te gaan in verwachtingen en weg te gaan van haarzelf. Maar door er vooral voor de ander te zijn, of te willen voldoen aan allerlei verwachtingen die ze van zichzelf heeft, trekt ze zelf uiteindelijk aan het kortste eind. En de enige beloning die volgt op het zo haar best doen, is moeheid, stress en een eeuwig gevoel van tekort schieten.
 
Voor een gevoel van stevigheid is het nodig dat ze zich in zichzelf verankert. Het is dan ook fijn om even pas op de plaats te maken. Pas op de plaats door stil te staan bij keuzes, beeldvorming, prioriteiten, waarden, behoeften, verlangens en grenzen. Ze zal minder het gevoel hebben dat het leven over haar heen komt en meer gaan leven vanuit haar kracht met haar eigen verlangens, behoeften en waarden als houvast en uitgangspunt. Hiermee neemt ze het heft weer in eigen hand, maakt ze de balans op van haar leven en ontwikkelt ze zelfsturing. Zo wordt ze weer het centrum van haar eigen bestaan en de regisseur van haar eigen leven. Dit geeft een gevoel van stevigheid en verankering.
 
© Simone van Vuure 2010
Lees meer...

Persoonlijk Leiderschap

 
Aan de hemelpoort
Ken je dat knagende gevoel dat er meer is in het leven? Je weet niet precies wat het is, maar je weet wel dat je daar meer ruimte voor wilt.
 
Stel je voor dat je vanavond aan de hemelpoort staat en er bekruipt je een gevoel dat je iets bent vergeten te doen met je leven. Wat is dat? Wat is het eerste dat in je opkomt? Vandaag overlijd je en daar sta je dan. Waar heb je dan het meest spijt van? Of anders gezegd, wat is nog niet tot bloei gekomen?
 
Het gekke is dat als ik dit bij mijzelf naga ik altijd denk dat er ‘harder werken’, ‘meer bereiken’, ‘mijn eigen tv-show hebben’ op zal komen of iets ‘fantastisch’. Maar het enige wat altijd steevast als eerste opkomt is ‘genieten’. Ik ben vergeten te genieten.
 
 
Gooi alle remmen los
Je werk en je leven meer in overeenstemming brengen met wie je werkelijk bent is mogelijk. Daphne Rose Kingma (1993) zegt er het volgende over:
 
Gooi alle remmen los en stort jezelf in het leven en de liefde, ontvangen, voelen, genieten, riskeren, krijgen. Al worden je dromen morgen volslagen platgewalst, dan nog heb je altijd de herinnering aan wat je zelf in je liefde hebt geïnvesteerd. Als je er niet voluit induikt, blijf je steken in verbeeldingen van wat had kunnen zijn.
 
 
Potentieel
De mens gebruikt maar 5% van zijn potentieel wordt er gezegd. Hierin ben jij niet anders. Het is zo makkelijk om het zo te laten. Maar wil je dat?
 
Ik ben vorige week getrouwd. Een droom van jaren die uitgekomen is. Hij, mijn nu echtgenoot, is ook nog eens een keer lief, zorgzaam en krachtig. Hij is zoals ik altijd heb gewild en het is tussen ons zoals ik altijd heb gewild. Het was allemaal prachtig: het huwelijk van twee dagen, de ring, de jurk, de huwelijksreis naar Ierland. Ik had bij alles een heel duidelijk beeld. Van de week dat we weer terug zijn, heb ik geen voorstelling gemaakt. De verdeling van het huishouden, de indeling van de avonden, ga ik nou wel sporten of blijf ik ‘gezellig’ thuis? overvallen me een beetje. En dan wil ik ook nog eens een keer dat dat niet zo is, wat ‘dat hoort niet zo’. Het hoort fantastisch te zijn.
Toen ik net mijn dochter kreeg acht jaar geleden hoorde het ook fantastisch te zijn. Nou, ik was blij. Laten we het daarop houden, maar fantastisch? Niet echt. Ik vond het gewoon best wel pittig. En bij de meeste dingen die ik daarvoor pittig vond kon ik gewoon wegkruipen. Wegkruipen in chocola, tv kijken, me uren rot voelen. Maar die vlieger ging nu niet op. Ik mocht weer opdraven voor weer een schone luier. En dan dwars door het schoonmaken van die poepbroek heen kreeg ik dan een grote glimlach van dat dikkerdje, dat lieve dikkerdje die me niet in mijn eigen cocon liet van piekeren en klagen. En voor het eerst voelde ik vrijheid. Ik dacht ‘dit is vrijheid’. Het feit dat ik deze keer niet weg kan. Het aan moet gaan. Het er voor over heb. Het wil en bereid ben naar mijzelf te kijken hierbij. Me nederig voel om hulp te vragen hierbij. Ik heb vier jaar moeten wennen aan haar, aan dat andere mens(je) in mijn leven. Maar, wat een verrijking.
 
 
Persoonlijk Leiderschap
Je potentieel aanboren is niet iets dat je gewoon maar verzint en dan gaat alles makkelijk. Nee, je voelt een verlangen. Je maakt een stappenplan en bedenkt wat de eerste kleine realistische (met grote kans op succes) stap is. Dit laatste kun je makkelijk vergeten, dat alles begint met 1 stap. En na de eerste stap volgt de tweede. Soms kijk je naar waar je heen wilt, maar niet om jezelf hiermee om de oren te slaan, van ben ik daar nou nog niet? Nee, je verlangt naar iets, zet een stap en dan nog een. Je mag leren. Je mag verlangen. Je mag naar je verlangen toegroeien. Het mooie is, dat je dan altijd geholpen wordt.
 
© Simone van Vuure 2010
Lees meer...

ik blijf achter website voor achterblijvers

Kinderen vliegen uit. Maar soms wel heel ver: ze emigreren of verhuizen naar een ander land of zelfs continent, vanwege hun werk of voor de liefde. Hoe ervaren de achterblijvers het vertrek van hun kind? En hoe gaan ze er mee om als er kleinkinderen komen? ‘Ik blijf achter’ is een site voor ouders en grootouders wiens kinderen en kleinkinderen in het buitenland wonen. Met persoonlijke verhalen, informatie en praktische tips. Monique Deze site is een initiatief van Monique Nelen-Oomkens. Zij heeft een zoon die in Japan woont en getrouwd is met een Japanse. Ze heeft twee kleinkinderen in Japan. Over haar ervaringen schreef zij een boek: Okasan, moeder uit Holland.
Lees meer...
Meer artikelen...